Broeders van Liefde

Cie Cecilia en Union Suspecte vinden elkaar in het neerzetten van kwetsbare figuren op zoek naar liefde en erkenning, en alle complexiteit die daarbij hoort, eigen aan verschillen in leeftijd, geaardheid, karakter en cultuur van de personages. (Deredactie.be)

 

Ismaël (Chokri Ben Chikha) heeft zijn broer verraden en verloochend. Toch hunkert hij ernaar door zijn broer gelezen te worden.
 De achtergelaten broer, Abdel (Zouzou Ben Chikha), heeft een blok aan het been en speelt eenzaam zigeunertrompet.
 Magali (Marijke Pinoy), moeder van alle volkeren, tolt in haar hoofd.
 Een obscure jonge man, Suleiman (Haider Al Timimi), veert over en weer.
 Lupe (Georgina Del Carmen Teunissen) en Pascal (Johan Heldenbergh) scheuren uit hun lijf. Zij wil trouwen met een vrouw. Hij smelt voor de jonge gast.
 Met zijn valse snor grossiert Ludo (Titus De Voogdt) in doorgedreven naastenliefde.

Iedereen heeft zijn geheimen.
 Zijn drama’s. Onvervulde dromen. 
Eerbare en oneerbare liefdes. Open wondes.
 Ge kunt hier uw hart uitstorten als ge dat wilt.
 Nekeer ne frisse wind door alles laten waaien.
 Proberen het licht weer aan te krijgen.
 Zo gemakkelijk is dat. Amen.

Daar staan ze dan. Zeven ontredderde zielen aangespoeld op een paradijs van glasscherven. Een bijeengeharkt bezinksel van kapotte idealen, onvervulde hartstocht en vruchteloze liefdes. Ze kampen met de gebreken hunner deugden. Een rauwe schreeuw naar liefde,… die nooit goed afloopt. Er is ook hoop, want de krans van broeder- en zusterschappen houdt immer stand. Zie daar de mens; maal zeven.

 

De ‘bewegings-taal’ van Broeders van Liefde geeft een footprint van de drie producenten. Union Suspecte met het sluitstuk van de familietrilogie van de Ben Chikha’s, Compagnie Cecilia met haar atleten van het hart en stadsgezelschap HETPALEIS als krachtige katalysator.


CONCEPT Chokri Ben Chikha en Arne Sierens 
SPEL Chokri en Zouzou Ben Chikha, Georgina Del  Carmen Teunissen, Haider Al Timimi, Johan Heldenbergh, Marijke Pinoy, Titus De Voogdt REALISATIE Koen Demeyere, Francis Van Laere, Dimitri Joly en Joris Vantilborgh KOSTUUMS Pynoo TONEELBEELD Guido Vrolix
 LICHT Timme Afschrift
 BEWEGINGSCOACH Lima Lalitha De Valck REGIE-ASSISTENTIE Kerensa Verhoosel 
TONEELMEESTER Francis Van Laere MUZIEK Timme Afschrift, Zouzou Ben Chikha 
STEMCOACH Françoise Vanhecke
 AFFICHEBEELD Sarashoot
 FOTO'S Kurt Van der Elst
 MET DE STEUN VAN De Vlaamse Gemeenschap, Provincie Antwerpen, Provincie Oost-Vlaanderen, Stad Antwerpen, Stad Gent, KVS
 PRODUCTIE Union Suspecte, Compagnie Cecilia, HETPALEIS

Pers

Zone 03 06/02/2008
"Als wij als kunstenaars geen risico's meer durven nemen, weet ik niet wie het wél nog zou doen" - Interview met Chokri Ben Chikha en Arne Sierens
De Standaard 09/02/2008
"Twee onderdelen van hun Vlaanderentrilogie wijdden de gebroeders Chokri en Zouzou Ben Chikha al aan hun ouders. Dat waren spraakmakende voorstellingen. (...) Met het derde deel daalt Union Suspecte een tak af op de familiestamboom. De broers hebben het nu over zichzelf. En over elkaar."
De Morgen 13/02/2008
"Het gaat bij iedereen om een zoeken naar identiteit, naar verlossing voor dezelfde angsten diep vanbinnen. Dat is ook de voorstelling geworden: een reeks momentopnames tussen heel verschillende zielen. ‘Ecce homo’ maal zeven.”
De Standaard 15/02/2008
"Het thema van dit stuk is broederschap en wat dat woord wel mag betekenen. Het verwijst naar Abdel en Ismaël, natuurlijk, maar ook naar de mensen die rond hen bewegen en met wie ze, om onnaspeurbare redenen, een gemeenschapje vormen." - Mark Cloostermans
Theatermaker, Editie April 2008 03/04/2008
"Zeven ontredderede zielen aangespoeld op een paradijs van glasscherven. Een bijeengeharkt bezinksel van kapotte idealen, onvervulde hartstocht en vruchteloze liefdes. Ze kampen met de gebreken hunner deugden. Een rauwe schreeuw naar liefde die nooit goed afloopt. Er is ook hoop..."
Deredactie (VRT) 14/04/2015
"Cie Cecilia en Union Suspecte vinden elkaar in het neerzetten van kwetsbare figuren op zoek naar liefde en erkenning, en alle complexiteit die daarbij hoort (...) Het resultaat is wisselend, bij momenten een beetje kabbelend, nog zoekend en op andere momenten glasscherp, helder en ijzersterk."
De Morgen 20/02/2008
"Het paradijselijke strand van glas kraakt onder het gewicht van een mensenlijf. Zeven lijven en evenveel liefde en leed in dit geval."
Goddeau 27/02/2008
"De voorstelling doet bedrieglijk eenvoudig aan. Het verhaal heeft op het eerste zicht niet al te veel om het lijf, waardoor de personages op het stereotiepe af herkenbaar zijn. Dit doet echter geen afbreuk aan de kwaliteit: beide gezelschappen bespelen zeer direct de gevoelens van de toeschouwers.